Depressie

De levenssapjes verlaten het moe gevochten
bijna doodgemarteld en gekwelde lichaam.
Er is niet langer een morgen meer,
alleen een grote leegte.

De dood is de enige “levensgezel” die
men nog of beter kan tolereren.
Men wil de leegte door een nakende dood
laten invullen.
Men vlucht ergens naar toe,
maar naar waar?

Het bewustzijn is niet langer iets dat men
koestert, maar het wordt het tuig
dat men in de kiem wil smoren
nu en te allen tijde.

Gelukkig herleeft men weer.

<< Terug naar overzicht artikels

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial
RSS
Facebook
Facebook
LinkedIn